Nie ma uczucia porównywalnego z miłością do dziecka. Kiedy maluch przez dziewięć miesięcy rośnie pod naszym serduchem i jesteśmy jak jedno. Chciałoby się zatrzymać ten czas na dłużej, również po jego urodzeniu. Tylko jak to zrobić, kiedy pojawiają się nieprzespane noce, tysiące nowych obowiązków, kiedy trzeba zrobić obiad, uprać, uprasować, karmić. A gdzie czas dla siebie, kiedy dzidzia ciągle i ciągle domaga się naszej bliskości???
Ja niestety przez pierwszych parę miesięcy miałam z tym problem.
Miałam, choć nie musiałam, bo rozwiązanie jest bardzo proste. Przekonałam się o tym dopiero kilka miesięcy później, kiedy stałam się szczęśliwą posiadaczką chusty wiązanej dla dzieci Hoppediz.
Ja i mój synek pokochaliśmy ją od razu. Wreszcie nie bolały mnie ramiona i ręce od jego noszenia, bo mięciutki materiał idealnie otulał nasze ciała tak, że mogliśmy cieszyć się swoją bliskością nawet podczas długich spacerów.
Ten cudowny zakup był jak wybawienie, na naszych krótkich wakacjach nad morzem, bo jak wybrać się na przechadzkę o zachodzie słońca z maluszkiem, który jeszcze nie chodzi? Wózkiem po piachu – nierealne, niosąc go na rękach – na dłuższą metę to żadna przyjemność.
A z naszą chustą o uroczej nazwie Santiago, spacerowaliśmy, mocząc stopy i wdychając morskie powietrze, a synek po krótkim czasie zasypiał jak aniołek ;)

 

…mam już pod serduchem drugiego brzdąca i z niecierpliwością czekam na chwilę kiedy znowu się zamotam ;)
Chusta również czeka, choć czasem spełnia inne funkcje ;)

Noszenie dziecka jest jak nałóg i nie chodzi tylko o to, że człowiek chce być cały czas blisko dziecka, ale o masę innych rzeczy. Ja zupełnie zatraciłam się w forach o tematyce babywearingu. To wspaniałe, że tak wiele osób na świecie dzieli moją chustową pasję, a ja mogę z nimi o tym porozmawiać. Istnieją jednak pewne zagrożenia z tym związane, bo patrząc na piękne nabytki innych osób, człowiek chciałby mieć je wszystkie dla siebie. I tak pomimo, że póki co nie noszę mój stosik powiększa się i powiększa ;)
Ostatnio zafascynowały mnie inne nosidła dla dzieci znane jako Mei Tais. Można w nich nosić dzieci, które już same siedzą, więc wypróbuję je nieprędko, ale ogarnęła mnie wielka chęć stworzenia takich niepowtarzalnych, zaprojektowanych przeze mnie.
Ponieważ sama mam małe doświadczenia krawieckie poprosiłam moją mamę o pomoc i powstały następujące cudeńka.

Byłam dziś na tkaninowym polowaniu ;) Obeszłam chyba wszystkie sklepy z materiałami w moim mieście. Oj nie lada to był wyczyn z brzuszkiem i moim Pawłem w wózku, ledwo co do domu wróciłam. Ale warto było, choć ciężko było znaleźć coś ciekawego upolowałam kilka piękności. Mój faworyt - brązowy sztruks haftowany w kwiaty, drogi ale nie mogłam sobie odmówić ;) Piekne MT będą, piekne, aż mi głowa od pomysłow kipi ;) Ja chyba niedługo zbankrutuję przez te koralikowo-tkaninowe zakupy, albo mąż mnie z domu wygoni ;)
W planach MT z cienkiego dżinsu, MT moro, MT w czerwieniach no i ten bajeczny sztruks czeka...